Hallo, ik ben Edje. Nouja dat is mijn roepnaam. Eigenlijk heet ik Edwin. Maar dat vind mijn vrouwtje niets. Ik ben een kwpn paard met een schofthoogte van 1.63m en alweer 22 jaar.
Sinds mijn vrouwtje gastgezin is zie ik haar nauwelijks, altijd druk druk druk. Maar niet getreurd ik word prima verzorgd in mijn pension stal en door een goede vriendin van het vrouwtje. Ondanks mijn leeftijd en chronische blesseure voel ik me een jonge hengst.
Hallo, ik ben Lex.
Ik ben een jack-russel van alweer 9 jaar oud. Maar daar is niets van te merken hoor.
Ik gedraag me nog altijd als een echte Jack. Sinds het vrouwtje gastgezin is krijg ik veel minder aandacht. Maar al die kittens...ik krijg er geen genoeg van als zo'n humpie de trap af komt. Dan kan ik uren zoet zijn met hem/haar op te wachten. Maar sinds een jaar ben ik wel in de duidelijke minderheid.
Hallo, ik ben Bandit.
Mijn roep naam is Ben/Bennie-wijs/Bennie-gek enz. Ik ben als eerste nestje bij het vrouwtje komen wonen met broer en zusjes toen ik 3,5 week oud was. Ze was meteen verliefd op mij en ik mocht hier blijven wonen. Nu ben ik de oudste kat in huis en heb al veel voorbij zien komen. Nu ik 1 jaar ben gedraag ik volkomen volwassen en laat het grut
maar een beetje wandelen. Stiekem vind ik het wel erg leuk!
Hallo, ik ben Ferrell.
Ik ben geboren bij mijn vrouwtje samen met mijn broertje en zusjes. Omdat het vrouwtje mij meteen een bijzonder kereltje vond was ze meteen verliefd. Mijn naam betekend dapper, maar in werkelijkheid ben ik een enorm watje. Zodra b.v. de bel gaat lig ik boven in de krabpaal. Ik vind het helemaal super dat hier geregeld baby katten komen. Ik gedraag me naar hun als een beeldige vader en neem veel zorg op mij. Ook vind ik het leuk om lekker met ze spelen als ze wat groter zijn.
Hallo, ik ben Alino. geboren 01-06-2009.
Samen met mijn broertje Alva en zusje Adeentje ben ik bij het vrouwtje gekomen toen ik 5 weken oud was. Wij zaten op een camping en waren behoorlijk ziek. Omdat mijn mama heel eigenwijs was en het vertikte om mee te gaan moesten wij alleen mee. Mama zou laten gevangen worden. Het vrouwtje was meteen verliefd op ons 3tjes. Adeentje knapte heel snel op en kon al snel geplaatst worden. Ik en Alva bleven kwakkelen en het duurde erg lang voor wij gezond waren. Omdat ik in die tijd zo'n band had opgebouwd hier in huis besloot het vrouwtje dat ik hier mocht blijven wonen voor altijd. Dat vind ik geweldig en ben de grote broer voor alle kleintjes die hier binnen komen. Ik speel met ze, verzorg ze, en leer ze alles wat ze moeten weten. Ja natuurlijk ook alle ondeugende dingen want daar ben ik zelf heel goed in, maar sssstt dat moet je niet tegen het vrouwtje vertellen he.
Hallo, ik ben Tjundi. geboren 05-08-2010
De jongste van de bende. Ik weet pas sinds kort dat ik hier voor altijd mag blijven wonen. Mijn start was alles dan normaal en ik heb moeten vechten voor mijn leven. Samen met 2 broertjes en zusje ben ik gevonden zonder mama toen ik net geboren was. Wij zijn meteen naar de dierendokter gebracht waar we in een coufeuse zijn gelegt. We waren er heel slecht aan toe. Een dag later mochten we daar weg en gingen naar iemand toe die ons deed verzorgen. Maar dit ging helemaal mis. We dronken helemaal niet en gingen heel hard achteruit. Ze wilde ons alle 4 euthenaseren. Toen het vrouwtje dat hoorde heeft ze ingrepen. Na 3 dagen zijn we bij het vrouwtje gekomen en zij heeft ons met de sonde gevoed dag en nacht. Helaas bleek de hulp te laat te komen voor mijn broertjes en zusje en zijn alle 3 in de eerste week overleden. Maar ik niet. Ik werd big foot genoemd omdat ik een grote ontsteking in mijn voet had zitten dat deze helemaal opgezwollen was ook op 2 plekken in mijn staart kwam de ontsteking zichtbaar doorzetten. Ik werd meteen naar de dierendokter gebracht (tegen de wil in van de opvang) en heb hier medicijnen voor gekregen. Dit is zeker mijn redding geweest. Na bijna 3 weken behandeling, sondevoeding en veel aandacht werd ik groter en groter dat het vrouwtje steeds meer hoop kreeg dat ik het zou gaan halen. En zie nu...ik ben nu 9 weken oud en helemaal gezond verklaard! Na deze hele moeilijke start met grote verliezen en diepe dalen kan het vrouwtje mij niet meer weg doen. Ik heb de naam Tjundi gekregen want dit betekend HEt Wonder en dat ben ik! Naast dat ik een ontzettend lief kan kijken ben ik ook echt ontzettend lief en pas helemaal in de groep. Ik loop al vanaf mijn 6 week beneden tussen het grote geweld van katten en Lex en vind het geweldig. Ik wil dus ook helemaal niet weg hier.
In gedacht voor altijd bij ons.
Geboren 25-09-2008 overleden 31-08-2010
Hallo, ik ben Chi-chi.
Ik ben hier komen wonen na een vervelende start van mijn leven. Over mij kan het vrouwtje wel een heel boek schrijven. Ik kwam dood ziek alleen hier aan. Het was echt vechten voor mijn leven en blijvend chronisch niesziek. Maar het voelde als of ik thuis kwam en zo voelde het ook voor mijn vrouwtje. Geen twijfel mogelijk ik was en ben thuis.
Ook ben ik de beste pleegmama van de wereld ik ontferm me over alle ukkies. Geweldig vind ik dat steeds opnieuw en opnieuw mag ik zorgen! In het kort, ik ben, speels, gek, adhd, zorgzaam, lief, ondeugend, altijd vrolijk en vol levenslust.
Helaas heb ik afscheid van je moeten nemen. Veelste jong veelste vroeg veelste snel. Ik kan het nog altijd niet bevatten dat ik je nooit meer in mijn huis zie lopen, zie zorgen voor de kleintjes, hoor pruttelen, zie hyperen, zie spelen.
Meisje ik hou van je, ik mis je.
Wil je meer weten over ons vrouwtje lees dan onder rubrieken: Wie is het gastvrouwtje.
Wil je meer weten over opvoeding van kittens en gang van zaken rond kittens. Neem dan een kijkje op de website van het gastvrouwtje. www.kittencoach.nl
Dit doe ik met foto's, filmpjes, verhalen en leuke weetjes.
Ik krijg tijdelijk kittens in huis, die b.v. gedumpt zijn of buiten geboren zijn. Deze kittens zijn nog te jong om geplaatst te mogen worden.
Ik ben een gastgezin voor eigelijk alle groepen kittens. Dit kan zijn. sociale kittens, verwilderde kittens, zieke kittens, kitten met moederpoes of een zwangerpoesje.
Dit doe ik op het moment als "freelancer". Ik heb enkele jaren zeer intensief gezorgt voor vele kittens die ik opving voor een asiel in de omgeving. Nu vang ik kittens op als noodhulp.
Ik hoop dat deze site voor veel lees plezier gaat zorgen.
Natuurlijk zijn reacties of een leuk idee altijid welkom!
Hieronder een klein filmpje met beelden van mijn eerste nestje in hun eerste 2 weken bij mij.
Hallo allemaal.
Het is alweer even geleden maar hier weer een log over de beesten bende.
Afgelopen weekend zijn Ola en Mats samen geplaatst in een hel leuk gezin met 4 kinderen van 3 tot 12 jaar en een oud grote hond. De eerste 2 dagen waren wat spannend voor Ola en Mats maar inmiddels hebben wij gehoord dat het heel erg goed gaat met de 2 boefjes.
Dit mailtje ontvingen wij gisteren:
Even een berichtje van ons over Mats en Ola.De eerste dag waren ze
doodsbang. De volgende morgen kwam Ola wel wat los. De kinderen waren in
eerste instantie erg eng voor ze. Mats was zo bang in het begin dat hij
niet eens naar de kattenbak durfde. (Hij hield het op tot ik hem erheen
bracht) Inmiddels rennen ze samen door het huis ook als de kinderen er zijn. Mats
kletst heel wat af, op elk lief woord reageert hij. Hij is echt een
knuffel en is inmiddels net zo speels als Ola. Hij is nog wel wat
afwachtend naar de kinderen maar niet meer echt bang. Ola is een ware knuffelkont aant worden. Zodra Mats een aai krijgt springt ze erbij en wil ook geknuffeld Ze is ook ontdeugend, ze zit wel eens aan mijn planten te trekken en speelt met alles wat los en vast zit Ze doen het beide erg goed en we genieten allemaal met volle teugen van die twee.
Dat gaat dus helemaal goed komen met Mats en Ola die echt in een gouden mandje terecht zijn gekomen samen. Wij wensen dan ook allemaal een gouden toekomst!
Dan Lotje.
Met Lotje gaat het heel erg goed. Ze wordt met de dag speelser en vrolijker. Gisteren is ze voor eerst echt aan het rennen geweest tijdens het spelen en onder mijn benen heen gevlogen toen ik zat met mijn benen op getrokken / dat vond ze geweldig en ik liet elke keer het balletje of de muis onder mijn benen door rollen....ze vliegt er net zo hard onder door als over mijn benen heen wat meteen een goede training is voor haar achter hand. Ze kan ook al een stuk beter op haar achter poten staan en valt bijna nooit meer om als je haar wat uit balans brengt. Haar achterhand hersteld zich dus erg goed.
Ook haar oogjes en oortje gaan heel erg goed. Ik druppel nog altijd haar oren om de dag en als het mee zit mag ze volgende week op controle bij mijn dierenarts of haar oormijt echt weg is. Ook haar luis lijkt echt verdwenen al zeg ik dat ook nog erg voorzichtig...Ik hoop dat ik dus volgende week groen licht krijg op dat gebied. Uiteraard ben ik dan ook heel benieuwd naar haar hartruis en of dit nu beter klinkt nu ze beter in conditie komt en beter op gewicht is.
Lotje zit nog altijd in een 100% quarantaine en hoop eigenlijk dat ik met haar langzaam mag gaan oefenen met de andere katten. Lotje is naar mij super, super, super sociaal maar zeker nog niet omgevings sociaal. Ze vind alles om haar heen erg spannend en bij elk geluidje kruipt ze weer weg of ik moet haar gaan aaien dus daar zal nog veel aandacht in gaan zitten voor ze lekker ontspannen door het huis zal lopen. Ik hoop dat ze dat mede gaat leren van de andere katten hier en hoop daarom ook dat er langzaam zicht komt dat ze uit mijn badkamer mag.
Hier nog wat foto's van Lotje...de foto's zijn van een week geleden. Ik wil binnenkort weer nieuwe foto's maken en misschien een filmpje want dan zie je eigenlijk pas echt hoe lief ze is en hoe goed ze is opgeknapt al. Maar tot die tijd dus even wat "oudere" foto's.
Ze is lekker speels en vooral een echte knuffelkont..dus geniet maar mee....
Daarna is het lekker knuffel tijd....
Na het knuffelen moet er gespeeld worden...
Dit is nog de overgangs fase van knuffelen en spelen want ook de hengel verdiend zijn kopjes en knuffels hoor...
Maar dan is het toch zover...
Tussendoor even de hengel poetsen...
en poseren (ja sorry het vrouwtje moest wel flitsen dus ik zie er niet uit met mijn ogen)
Mijn bal mag niet ontbreken...
En weer tijd om met het vrouwtje te knuffelen....
Zo dat was het weer van mij...vrouwtje nog een likje geven dan ga ik weer...
Doei doei tot snel....
Ook met Pluimke gaat het heel erg goed en heb hem deze week voor eerst beneden laten lopen terwijl de andere katten en Lex erbij waren.... en zie hier het resultaat....
Ik ben al een tijdje bezig met Pluimke kennis te laten maken met de
katten en dat ging steeds beter en beter. Vandaag heb ik dus maar eens
gewoon de deur helemaal open gezet en ben zelf naar beneden gegaan...Tot
nu toe bleef ik er zelf steeds bij en bleef Pluimke braaf in de kamer
zitten terwijl de andere katten in en uit liepen. Nu ben ik dus zelf weg
gegaan en al meteen kwam Pluimke achter me aangelopen zo huppa naar
beneden....
Dat was wel spannend want Lex lag gewoon beneden en die had Pluimke nog maar 1 keer gezien.
Maar Pluimke ging gewoon op onderzoek uit.
Ja Lex had dus snel door dat Pluimke beneden liep en moest en zou natuurlijk naar hem toe gaan....
In
eerste instantie ging dat heel goed. Pluimke blies een keer en ik heb
Lex weer naar zijn mandje gecommandeerd. Pluimke ging ook weer verder op
onderzoek uit....Op een gegeven moment ging Lex toch weer naar Pluimke
en Pluimke ging op de krabpaal zitten....
Ik
had Lex al gewaarschuwd dat Pluimke nu dus hoger lag dan hij en dat
Pluimke nu makkelijk naar beneden kon petsen en ja hoor Lex kreeg dus
een aantal klappen op zijn neus zonder nagels....Ik heb Lex weer naar
zijn mandje gestuurd en toen was het goed.
Nouja
nog niet helemaal hoor want Lex is nog erg oplettend wat pluimke doet
en Pluimke is nog erg met Lex bezig maar er is geen direct contact meer
geweest tussen die 2.
Pluimke is nu al bijna 3 uur beneden.
Plumeau
vind Pluimke erg leuk en zoekt steeds een knuffel bij Pluimke (Pluimke
trekt zich er niets van aan) Ik vermoed dat Plumeau zo naar Pluimke
trekt omdat zijn papa ook een langhaar was...dus misschien vind Pluimke
daarom leuk?
Zelf heeft Plutje helemaal niets weg van en langhaar hij is kortharig, super slank en heeft echt en oosters uiterlijk.
Inmiddels in slaap gevallen net als Lex, Bandit, Plumeau, Pastel, Alvino en Tjundi...
Ferrell
Ligt boven op mijn bed....want ja die deur staat open en dat laat
Ferrell zich geen 2 keer zeggen.... Er is dus totale rust nu! Voor
zolang het duurt. (terwijl ik logje aan het schrijven ben ik Pluimke
weer wakker geworden en loopt weer door het huis heen op onderzoek)
Al
met al gaat het dus boven verwachting goed al slaapt straks Pluimke nog
gewoon lekker boven bij mij buiten de groep want ik durf het nog niet
aan als ik er niet bij ben...maar als dit zo een paar dagen god gaat zie
ik het allemaal heel positief in.
De tijd zal het uitwijzen!
Ook met Plumeau en Pastel gaat het heel erg goed...Ze hebben deze week echt een groei speurt. Ik was al wat bang dat ze te lang stil zouden staan en groeide maar heel matig maar deze week vliegen ze ineens de lucht in. mogelijk dus wat zorgen om niets gehad bij ze en hebben ze gewoon even een groei pauze gehad....Volgende week wil ik ze nog een keer laten nakijken voor de zekerheid en mogen dan ook geplaatst gaan worden als alles goed is.
Ook wil ik hier even nog een leuke foto reportage laten zien van Abby....die heb ik al een tijdje terug gemaakt maar zag dat ik die hier nog niet gedeeld had.....helemaal vergeten ook hier te plaatsen.....dus ja het wordt een hele lange log zo maar dat moet dan maar voor een keertje whahaha...dat gebeurt me nooit whaha....Deze foto's zijn van 3 weken geleden....
Dus voor liefhebbers van schildpad poezen....maar je borst maar nat want hier komt een bombardement aan foto's van Abby
Abby is een lieve, mensgerichte en zeker zeer speelse ex mama van 2 jaar.
Zoals
wel bekend is bij Tortie (schildpad/lapjes) poezen is ook Abby wel een
pittige tante die weet wat ze wilt en beschikt over een lekkere speelse
dosis energie. Bij jonge kinderen plaatsen wij haar daarom liever niet.
Ze kan soms wat over enthousiast zijn en een beetje lomp uit de hoek komen en soms wel een bijtje geven tijdens het kroelen.
Ze bedoeld het allemaal absoluut niet gemeen maar is gewoon wat impulsief en een echte vrij doos.
Zij heeft voorheen altijd buiten gelopen maar is goed verzorgt door mensen.
Ze zal het wel waarderen als ze na een gewenningsperiode ook buiten haar pootjes mag strekken.
Abby
is netjes zindelijk en bij de dierenarts geweest voor haar controle,
inenting en chip. Ze is helemaal gezond verklaard en bezit een Europees
paspoort. Uiteraard is ze ook meerdere malen ontwormd en preventief
behandeld tegen vlooien. Abby is al door ons gesteriliseerd. Haar
kittens hebben inmiddels een definitief thuis gevonden.
Hey wat zie ik daar?
Afgeleid ...er kwam zomaar een vogel voorbij gevlogen....
Zoooo...Het is de staart van Pretty....
Maar er ligt meer op de grond....
Afgeleid...Dammm al die vogels....mekker..mekker....
Waar was ik...Owhja op de grond liggen dingen...Vrouwtje geef dat rietje even aan...ach toe nou....
Alsjeblieft....
Joepie...hebbes...
Hij is voor mij hoor Pretty....
Helemaal van mij....Ja sorry...ik kan niet zo goed delen...
Afgeleid....
Die stomme vogels...Nu zijn jullie voor mij.....Ik lust jullie rauwww...
Hey vlieg nou niet het dak op.....dat is gemeen....
Nou die krijg ik zo niet meer..maar ik houdt het in de gaten ....Tot snel weer allemaal
Met
Pretty gaat het al heel erg goed.
Ik sta
dan ook versteld hoe snel zij leek op te knappen...Inmiddels zijn ook de hechtingen eruit! Pretty is mogelijk besproken maar het is nog even afwachten of het ook echt gaat klikken.
Alles lijkt helemaal goed te gaan met haar.
Ook
met Mamsje gaat het heel goed maar zij had even geen zin om leuk te
kijken voor de camera..Ik heb alleen paar wat duffe foto's met verkeerde
ingevallen zonlicht van haar, die ik niet echt leuk vind om te laten
zien...Mamsje houden jullie dus nog te goed.
Nou wat een lange log zo, maar het was wel nodig om weer een beetje bij te komen met alle nieuwtjes hier....
Ik probeer echt sneller weer een logje te maken want er komt binnenkort nog veel meer nieuws, al kan ik daar nu nog niets over vertellen, als alles doorgaat komt er dus snel weer nieuws......En natuurlijk alle diertjes hier die elke dag wel weer wat uitspoken, opknappen of gaan verhuizen.....
Dus tot snel weer allemaal....
Liefs van ons.
Update 01-03-2012
Ik heb 2 filmpjes klaar van Lotje dus hier zijn ze..Veel kijk plezier..
Afgelopen maandag zijn Prins Pluimke en Mats gecastreerd en Pretty gesteriliseerd.
Alles is heel goed verlopen.
De castratie van Prins Pluimke was zo gepiept en meneer sliep heerlijk verder voor zijn kam sessie. We hebben een een tafeltje leeg gemaakt en de wachtkamer in gereden van de dierenarts en daar zijn we gaan kammen en deeltjes weggeknipt gezien de grote knopen en klitten in zijn mooie vacht.
Uit
eindelijk ging het toch in lekker tempo en hij is nu weer helemaal
verlost van alle ellende. Heeft een bijna kale strook van oksel tot
oksel want ook het deel tussen zijn voorpoten was niet door heen te
kammen. Dat was bijna 1 grote knoop. Heel voorzichtig hebben we het
stukje voor stukje weg geknipt. Hij is nergens geraakt! Alleen mijn
moeder heeft een klein sneetje opgelopen in haar vinger (te zien op de
foto) maar gelukkig was dat met een pleister zo op te lossen.
Het
filmpje hieronder zijn foto's. Het kan als
schokkend ervaren worden misschien vandaar dat ik er een filmpje van heb
gemaakt...dan hoeven de mensen die liever niet kijken niet eerst naar
beneden te scrollen met de ogen dicht.
Pluimke ligt met zijn ogen open (dat is normaal en komt door de narcose) waardoor het een beetje een raar gezicht is.
Later op maandag avond begon Prins Pluimke al wat wakker te worden.
Laten we nog maar even wachten Pluim..eerst nog maar even wat wakkerder worden
Met zijn geknipte nekje en wazige, duffe oogjes
vrouwtje wat heb je me aangedaan zeg....
Kijk nou mijn net mooi gekamde broek weer helemaal vies....
Ach mannetje dat geeft toch niets...
Gelukkig vrouwtje...Ik heb er echt de kracht niet voor....
Lekker warm op de warmte mat...
Maandag nacht voor het slapen gaan...
Slaap lekker lieve pluim Inmiddels gaat het weer helemaal goed met Pluimke
Met Prins Pluimke gaat het nog steeds heel goed.
Hij eet goed, drinkt goed, plast goed en heeft alweer gepoept in keurige drolletjes!
Hij kijkt weer lekker uit zijn ogen..Nouja zo enthousiast mogelijk dan voor Pluimke
Komt lekker bij me liggen om wat te kroelen...en ook 's nachts heeft hij weer heerlijk bij me gelegen.
Ik probeer elke keer even wat te kammen (ja nu niet voor knopen) maar gewoon voor het ritme vast te houden.
Toch vind hij het nu iets minder fijn..maarja misschien heeft wel een last van zijn huid van het kammen onder narcose.
We hebben ook best wat delen weg moeten knippen want daar was echt geen andere oplossing voor.
Hij zal er dus nog even gek uitzien met een deel kippen-nekkie...
Maar gelukkig voor hem, heeft hij nu geen last meer van al die vervelende rot knopen...
Ook van de narcose heeft hij nu geen last meer...Nee hij is nu gewoon gezond lui.....
Alles gaat dus helemaal goed!
Tot snel weer....
Tot zover over Pluimke.
Ook met Mats en pretty gaat het erg goed en herstellen prima.
Ik sta dan ook versteld hoe snel ze lijken op te knappen...Pretty gisteren.
Alles lijkt helemaal goed te gaan met haar. Ik ben blij dat ze lekker weer aan het rond lopen zijn en eigenlijk nergens echt last van hebben gehad!
Dan is er meer schokkend nieuws.
Gisterenavond laat ben ik nog een kitten gaan ophalen. Het is al een heel traject van een aantal weken wat gisteren resulteerde in een concreet iets waardoor ik er kon gaan rijden. Ik kan er het fijne niet zomaar over schrijven maar dit is het verhaal vanaf gisteren:
Lotje (zoals ik het poesje genoemd heb) had een strop om haar nek heen van stro touw en deze wilde ik
natuurlijk los hebben..maar als snel kwam ik er achter dat het niet zo
eenvoudig was en gezien een auto niet zo handig is durfde ik op dat
moment niet door te gaan met het risico dat je hem alleen maar strakker
zou trekken...dus maar besloten naar huis te rijden en thuis met goed
licht en middelen het goed te bekijken. Ik heb Lotje wat AD gegeven en
hier snakte ze naar. Eten ging,
dus de weg naar huis zou ze wel halen met
het touw om haar nekje.
Lotje bij ons in de auto....
Bij
thuiskomst was de schrik eigenlijk alleen maar groter...Leek het in het
boxje nog om een redelijk goed uitziende kitten te gaan..nou bij goed
licht werd het wel even anders. Lotje is een poesje en volkomen
uitgemagerd. Gelukkig is ze wel heel erg lief en ik kon met wat
afleiding van AD voer waar ze van vrat inplaats van at haar verlossen
van het touw...Ik durfde haar niet uit de box te halen omdat ik echt
geen idee had hoe het touw om haar heen zat...ik was bang dat dit ook
aan haar poten gemaakt zou zijn zodat ze niet kon bewegen of kon
aanvallen...Ik heb daarom de box los gemaakt zodat ik er goed bij kon...
Ik heb haar goed gecheckt of alle touw eraf was....en werd meteen overladen met kopjes
Al het touw wat ik eraf heb gehaald...
het stropje wat om de nek zat...
Alles bij elkaar...
Daarna
een verdere check. De man waar ze zat zei dat het om een katertje zou gaan...Maar
Lotje is een poesje.
Lotje is heel erg mager. Ze heeft het uiterlijk van een +/- 4,5 maanden oud maar heeft een gewicht van 1515 gram.
Op de foto staat 1528 maar toen zat ze nog niet stil en hapte net weer een beetje AD naar binnen.
Op
foto's is het altijd moeilijk vast te leggen of een kat mager is maar
als je naar haar heup kijkt zie je het wel. Ook haar vacht is dof en
niet mooi glad aangesloten
Ook is ze erg vies en heeft moeite met haar achterhand, ook haar ogen zijn troebel.
Haar poten zijn smerig en haar achterpoten van binnen redelijk kaal...
Net
als het andere katje die daar is gehaald heeft deze moeite met de keel
en maakt constant rare slikt bewegingen. Ik vermoed dat dit komt door de
strop en mogelijk verzet er tegen met vangen of "africhten". Dit heeft
misschien voor inwendige kneuzigen o.i.d. gezorgd. Ik kan het nu
natuurlijk nog moeilijk inschatten wat het precies is dat zal de komende
dagen hopelijk duidelijker worden.
Maar ze is echt heel erg
lief....Ze begon met spinnen toen ik de strop van haar nek verwijderde
en is niet meer gestopt met spinnen
Ze ligt nu lekker bij te komen in een warme badkamer en heeft haar buikje vol met AD en kittenbrokjes.
Morgen kan ik met haar bij mijn dierenarts terecht en daar kijken we verder.
Nu is rust, eten, drinken en warmte denk ik het aller belangrijkste.
Lotje lichaam is erg zwak en ze kan nauwelijks op haar achter poten staan. Er zit totaal geen spierkracht in. Ze beweegt alsof ze een langere tijd in een heel, heel, heel klein
hokje heeft gezeten (vergelijkbaar misschien met opfok hokjes voor
konijnen die gefokt worden voor de slacht ofzo) Dit is wel speculeren. Ze draait als
het ware om haar slappe achterhand heen van links naar rechts als ze
wilt omdraaien. Lopen gaat vanavond al iets beter al blijft ze makkelijk om vallen en kiest ze vaak ervoor om te gaan liggen om haar achterhand rust te geven.
Ik ben erg benieuwd wat mijn dierenarts gaat zeggen morgen over Lotje.
Wordt dus weer vervolgd!
Nou hier laten we het ook meteen weer even bij...Het is wel heel erg veel al en ondanks dat ik nog veel meer leuke foto's heb van o.a. Abby komt dat de volgende keer wel weer....Anders is er niet door heen te komen.
Hele lieve mensen
(al op leeftijd) die haar echt een gouden mandje kunnen geven. Ze is nog
wel op proef omdat deze mensen al 2 poezen hebben. 1 van exact de
leeftijd als Ona en 1 van 19 jaar. Het is dus hopen dat die 2 meiden en
Ona het samen goed kunnen gaan vinden. Ik verwacht met Ona geen
problemen maar ik hen natuurlijk de andere 2 niet. Mocht het echt niet
klikken is de afspraak dat Ona terug mag komen.
De mensen zijn al
op leeftijd (in de 70, komen wel jonger over) maar hebben dat al
helemaal geregeld mocht hen ooit iets overkomen. Beide dochters hebben
dieren (honden, katten, paarden, vogels) en 1 daarvan werkt op een manege.
Het zijn dus echt dieren mensen en mochten hun ooit niet meer voor Ona
en de andere kunnen zorgen staan de dochters klaar om ze over te nemen.
Het
betekend wel dat de 2 zusjes na lange tijd uit elkaar zijn gegaan maar
hier lijkt in elk Ola nog helemaal geen last van te hebben en ligt
lekker met Pastel en Plumeau te slapen. Ik hoop dat Ona haar plekje ook
helemaal gaat vinden en dat dit voor haar het begin mag zijn van een
nieuwe gouden toekomst.
Maar er is meer nieuws....
Onze lieve kleine stoere ventje Puk is besproken!
Vrijdag
komt er voor hem visite en als het echt heel goed klikt zal hij Vrijdag
het huis hier gaan verlaten aangezien ze best een eind hier vandaan
wonen.
Het klinkt allemaal heel erg leuk hoor (zeg ik zuchtend).
Er
woont al een "geholpen" poesje van 1 jaar oud die erg sociaal en speels
is. Zij loopt ook al lekker overdag buiten in een echte katten buurt.
Geregeld komen er ook andere katten voorbij en zij heeft bijv een
vriendje 2 deuren verderop wonen waar ze graag mee gaat stappen. Dit zal
voor Puk natuurlijk nog even wachten worden maar ook als "later groot"
is mag lekker mee lol trappen buiten. Ze wonen aan of bij het water (wel
in de stad) en het poesje vind het geweldig om de hele dag aan het
water naar de zwanen te loeren. Verder zijn het mensen die altijd katten
hebben gehad. Hiervoor hadden ze een broer en zus die beide 17 jaar oud
zijn geworden. Nu ze er maar 1 hebben, hebben ze toch zoiets het is
niet af...het klopt niet. Vandaar de zoektocht naar een leuk vriendje.
Zij werkt parttime een aantal uurtjes per week, hij werkt full-time. 's
avonds mogen de katten lekker bij hun op de slaapkamer liggen (zelfs
in/op bed).
Ook hebben ze een dochter van bijna 13 jaar die ze
nog niet verteld had dat ze mij ging bellen voor een katje. Halverwege
het gesprek kwam zij binnen en kon haar blijschap niet op toen ze door
had waar haar moeder mee bezig was, bij het zien van de foto's van Puk
was ze opslag verliefd vertelde de moeder door de telefoon en luisterde
aandachtig mee. Dat wordt slecht slapen vrees ik voor haar en het
wachten wel lang tot vrijdag.
Alles klinkt dus helemaal erg leuk
en als een echt gouden mandje...een niet te druk huishouden maar wel
lekker wat te spelen en aan aandacht geen gebrek denk ik zo. Het wordt
dus spannend voor Puk...(of wie weet kiezen ze toch voor een andere
hier, je weet maar nooit waar ze een klik mee hebben).
Gelukkig kan ik
nog even tot vrijdag mezelf voorbereiden!
Ook weer even een berichtje van de 2 kleinste boefjes....
Het vrouwtje zit er toch sterk aan te twijfelen of ze onze namen toch niet moet gaan veranderen...
(we luisteren er toch niet naar whaha en we doen vooral lekker ons eigen ding hoor )
De
naam Rudolph blijft maar in haar hoofd spelen voor Plumeau en voor
Pastel zou het dan heel goed Roetsy kunnen zijn. Het is namelijk echt
een Roetsy-Foetsy door het huis heen. Ze is vliegens vlug en klimt hier
rustig tegen het behang omhoog tot bijna aan het plafond.....Rudolpf
blijft erg toepasselijk voor Plumeau gezien zijn schattige rode neus.
Maar we vinden Plumeau wel veel leuker klinken.
Om jullie een beeld te geven van hoe een overgeladen, opgeladen en bruizende pastel/Roetsy eruit ziet...
Nou ZO.....
Of zo....
Of zo...
En als het echt heel bond wordt....dan zo....
(voor haar maar even geen "suiker" )
Als
pastel een jongetje was geweest had ik al een naam hoor......Dan was
het Donald of Mac geworden.....zien jullie die mooie M op haar
voorhoofd....Dat is toch wel een Mac Donald M.
Momenteel is Pastel ook ontzettend aan het verkleuren....Haar masker wordt steeds donkerder.
Ze ziet er op dit moment echt elke dag weer een beetje anders uit. Ook haar hele gezichtje is weer anders, zo bijzonder.
Maar goed....
Geen suiker dus meer voor de dame!
Ze
kan nog een trukje....Of is het wel een trukje? Volgens mij heeft ze
gewoon een probleem whaha...als ze iets volgt kijkt ze niet gewoon opzij
of draait ze niet bij...Nee ze laat gewoon haar nek steeds verder
zakken whaha....
En deuzig kijken als het "suiker" uitgewerkt is daar is ze soms ook erg goed in.....
Heb ik wat gemist....?
Ook
Plumeau/Rudolpf is weer aan het bijkleuren al gaat dat bij hem minder
hard dan bij een seal point heb ik het idee. Hij is dan ook heel licht
rood gekleurd en bij wat minder goed licht valt het nauwelijks op, op
zijn koppie. Maar ook hij wordt prachtig en heeft in tegenstelling tot
Pastel een hele lieve rust over zich heen....
Sinds
een paar dagen is hij ook erg aan het knuffelen en komt regelmatig
lekker op mijn schoot liggen en gaat dan hard spinnen als hij aandacht
krijgt. Hij vraagt daardoor ook zelf meer aandacht. Het is ook echt zo'n
schatje
Maar het zijn vooral ook echt broer en zus hoor....
Als ze moe zijn liggen ze 9,5 van de 10 keer heerlijk samen met elkaar en vaak ook met Puk erbij.
Owh en wat is dat heerlijk als Pastel even rust 5 minuten heeft....
Ssssssst slaap lekker.....
Dag allemaal tot snel weer.....
Update over Prins Pluimke
Over Prins Pluimke is er nieuws.Eindelijk is er een datum bekend
wanneer hij gecastreerd gaat worden. Dat wordt maandag 30-01-2012.
Eerder was er helaas echt geen plek. Ook Mats en Pretty zullen dan mee
gaan voor hun castratie en sterilisatie. Prins Pluimke is dus in goed
gezelschap.
Het is hier echt stervens druk bij de dierenartsen.
Overal door de vangacties nu het winter is en vele poezen en
katers/halfwasjes gaan nu onder het mes en daarnaast is gewoon de
praktijk natuurlijk open. Top tijden dus. Die kennis van mij die ook
komt helpen met Prins Pluimk heeft bijv 2 grote vangacties deze week 1
groep van ongeveer 31 tot 34 dieren en 1 groep van rond de 20 dieren
(allemaal zoals het eruit ziet verwilderd)...deze moeten dus allemaal
deze week meteen onder het mes kunnen als ze gevangen zijn. Dusja jullie
begrijpen wel dat ze daarom Prins Pluimke pas voor volgende in plannen.
Gelukkig
is prins Pluimke gewoon lekker sociaal en is dat wachten daarom ook
geen probleem. (was hij echt verwilderd geweest of echt een sproei
kater, dan was hij wel direct onder het mes gegaan hoor) Maar nu zit er
geen spoed achter.
Ik heb gisteren ook weer wat foto gemaakt.
Wat
me opgevallen is, is dat Prins Pluimke een Ticked tabby patroon heeft.
Ik heb het geprobeerd te fotograferen maar dat is lastig. Als je op de
eerste foto kijkt naar de sprieten boven de ogen dan zie je het een
beetje dat er een lichter stuk in zit...daarachter komt nog een donker
stukje maar die zie je op de foto niet meer. De haar is dus langer dan
waar het lichte stukje stopt.
Hij heeft ook van die prachtige pluimpjes tussen zijn tenen.
De
grote vieze pluk onder zijn bekkie is los gekomen en hangt nu nog aan
een knoop (op de foto rechts) aan zijn linkerkant vast en is als het ware nu omgeslagen. Je ziet daar ook dat smerig stukje in hangen...het houd wel in dat hij nu dus een
"kale" plek onder zijn koppie in de kraag heeft.
Maar zoals je kan zien valt het helemaal niet op, op het eerste gezicht. Hij heeft nog haren zat...
Zijn
ogen blijven echte toverballen...Omdat er een vraag over was heb ik gisteren geprobeerd dit vast te leggen op de foto...Maar helaas was het
hier bewolkt en regenachtig dus niet echt perfect licht maar het is toch
redelijk goed gelukt.
Prachtig zijn ze he.....
Door
het slechtere daglicht en gezoom (door in te zoomen haal je direct
licht weg van de lens en wordt het donkerder dan het echt is), heb ik
ook wel bijzondere effecten gekregen...Gewoon erg grappig hoe je soms
een heel ander resultaat krijgt dan hoe je zelf door de lens kijkt....De
foto's niet bewerkt (dat doe ik nooit)
Wat is het toch een heerlijk relaxed dier...Hij vind het allemaal prima....
Tot snel weer. Tot zover weer de update
Tot snel
Zijn jullie klaar voor foto's van onze leeuwen charmeur?Zo niet stop dan even met kijken....
Want hier komen weer foto's
Ik lust jullie rauwwwwww....
Om
iets meer te kunnen laten zien hoe mijn vacht eruit ziet heeft het
vrouwtje geprobeerd goede foto's te maken ...maar wat is dat lastig als
ik lekker niet stil zit...
Maar toch voor het beeld...
Zo lijkt het heel wat....
Maar als het vrouwtje mijn knopen in de nek "vrij legt" dan ziet het er zo uit....
Niet echt om mee te pronken bij de dames he...met mijn kippen koppie....
Gelukkig zijn mijn wangharen wel lekker lang en netjes zodat op de meeste foto's mijn nek niet te zien is....
Dit is mijn beter kant hoor vrouwtje voor de foto's....
Maar
als het een beetje gefatsoeneerd is mag ik er toch echt wel
wezen....aan mijn gesjans ligt het in elk geval niet want ik pak je
helemaal in...Het vrouwtje zei...als jij een poes was ... dan zou ik
zeggen dat je hartstikke krols was......
Pff Ik ben een echte vent hoor en daar hoort nou eenmaal bij dat je flink moet sjansen en doet alsof je alles aan kan!
Ik
ben druk druk met iedereen te verleiden (het vrouwtje heeft allemaal
mensen uitgenodigd mij te komen bewonderen...uhmm ze zegt met een
smoesje dat ze er zijn voor haar verjaardag maar dat zegt ze zodat ik
misschien niet te veel capsones krijg, lief van haar natuurlijk maar ik
weet wel beter hoor !
Maar dag allemaal...Ik ben er van tussen....want volgens mij komt er een nieuwe ronde bewonderaars zometeen...
Wie zit er hier....?
Owhhh het is Ona....
Ona heeft een nieuwsje te vertellen...
Zij krijgt waarschijnlijk volgende week visite van mensen die haar misschien adopteren.
En
wat heeeel erg toevallig is deze mensen hebben al een main coon poesje
die op precies dezelfde dag en jaar geboren is als Ona (en Ola
natuurlijk).
Het zijn dus een soort zusjes. Deze mensen hebben ook
nog een poes van wel 19 jaartjes jong maar omdat het main coon poesje
natuurlijk erg speels is en het 19 jaar oude dametje de hele dag ligt te
slapen en te luieren willen ze graag een vriendinnetje erbij voor het
main coontje en hun oog is op Ona gevallen.
Het zal dus even spannend
worden of het in het echt gaat klikken maar alles klinkt als een echt
gouden mandje met veel liefde en lekker verantwoord eten voor katten en
ja ze weten dus ook hoe oud katten worden en waar ze aan beginnen. Nu
maar hopen op "de klik". ( en anders hebben ze natuurlijk ook keuze uit andere schatjes hier) Het zou wel beteken dat de zusjes gescheiden worden maar ik denk dat
dat prima kan. Vooral Ola speelt hier veel met de kleintjes en Ona is
wat meer van de grotere, rustige katten dan die kleine
donderstenen....ze doen dus zeker niet alles samen en leiden wat meer
hun eigen gangetje.
Duimen dus....Tot zover weer onze nieuwtjes...Dag allemaal.
Met alle opvangers gaat het erg goed. Ze zijn allemaal minimaal 1x ingeënt en allemaal zijn ze gezond verklaard. Wat wil je nog meer....Een paar gouden mandjes zou wel erg leuk zijn maar wij klagen zeker niet als het om de diertjes zelf gaat.
Met Plumeau en Pastel gaat het ook erg goed.
Ze zijn vorige week mee geweest naar de
dierenarts en beide zij gezond verklaard, ingeënt en gechipt. Wel
lijken ze een beetje last te hebben van de inenting en dan met name
Plumeau die wat rustiger is (nu vergelijkbaar met een normale kitten
whaha) en ook heeft hij ietsje last van wat vieze oogjes...niet erg hoor
gewoon wat pikkels in de oog hoekjes. Pastel is nog even druk als
altijd alleen blijft ze nog steeds wat moeite hebben met voldoende
aankomen...maarja ze verbruikt ook zo ontzettend veel met al dat ge-ren,
gespring de hele dag, dat het niet vreemd is dat zij maar het minimale
aanzet.
Hier een selectie foto's van Pastel ( de seal point) en Plumeau (de creme/red point die steeds meer zijn masker krijgt).
Wat ga ik eens doen vandaag....Laat ik eens beginnen bij de berg speelgoed....
De camera uitdagen is ook wel erg leuk trouwens....
Zien
jullie ook hoe ik aan het veranderen ben in mijn gezicht...? Ik wordt
steeds meer rood en ook mijn hele koppie wordt lang en smal
Afgeleid...
Het vrouwtje zegt wel dat ik steeds mooier wordt...gelukkig zien jullie door mijn kleurtje niet dat ik dan begin te bloosen....
Op de foto's kom ik veel roder over maar in het echt ben ik meer creme van kleur ....
even opletten hoor tussen het geklets....
Owh owhhhhh daar is Pastel alweer om me in de houdgreep te leggen...en ja ik piep dan als een echte kater whahaha....
Nou Plumeau nu is het mijn beurt weer hoor.....
Waar was ik gebleven....?
Uhmmmm...Owhja camera uitdagen he?
Kom eens hier met dat ding.....?
Daar is niets aan...dat ding doet niets....Ik ga even verder zoeken....
En
wat vind ik hier zomaar....? Een muis?....Ja die is dus nu voor mij
he....En waag het om eraan komen camera en kijkers thuis....
Gauw mee nemen.....
Het is mijn prooi....
Zien jullie dat...het is maar goed dat ik mijn muis in de gaten houd...want Alvino was al in de beurt met zijn grote billen...
Kom maar muis gaan we lekker hier in dit mandje spelen want die camera blijft ook maar volgen anders...
Ik ben maar hier gaan hangen.....Misschien kan ik hier rustig luieren zonder dat Pastel van mij een piep beest maakt....
Dag allemaal tot de volgende keer....
Vanaf nu mag "onze" kleine Puk op zoek naar een gouden Mandje!
Het
kleine mannetje doet het zo goed. Is vorige week voor de 2de keer
ingeënt en nagekeken en nog maals helemaal gezond verklaard.
Ook dit
keer lijkt hij geen last of een reactie te hebben van de inenting Dus ik
vind hem er helemaal klaar voor om een echt definitief eigen mandje te
gaan zoeken.
Eentje waar hij alles krijgt wat zijn hartje begeerd....
Eentje waar hij niet alleen is en het liefst een jong katten vriendje of vriendinnetje heeft...
Eentje waar hij lekker mag donderjagen maar ook lekker mag luieren...
Eentje waar hij warm gehouden wordt of als knuffel kussen gebruikt wordt....
Eentje waar hij maatjes voor het leven mee is....En waar hij bovenal het heel gezellig heeft en lol mag maken....
Maar voor een lieverd als Puk zal dat toch niet te veel gevraagd zijn......Zo'n mandje zal vast wel bestaan!
Ik heb ook nog wat foto's van de knappe vent Prins Pluimke. Nu even met een andere
achtergrond whahah veranderd zijn blik niet mee hebben we toch een ander
plaatje hihi....
Het gaat nog steeds super met Prins Pluimke.
Hij begint steeds meer te spelen, zo hoor ik hem
ook regelmatig met muis aan een touw spelen als hij in de bench ligt. De
deur van de bench is helemaal niet meer dicht geweest en heeft door de kiertje de andere katten kunnen bekijken. Prins Pluimke
komt op mij over als een zeer intellegent dier en is een kat uit de
boom kijker. Hij denkt zichtbaar veel na voor hij iets nieuws doet en
zal zeker niet in het diepe springen. Op de andere katten reageert hij
terughoudend nieuwsgierig en blijft op een veilig afstandje door de kier
kijken en veilig buiten het bereik van nieuwsgierige pootjes die door
de kier heen komen. Ook met spelen lijkt hij erg slim te zijn en laat
zich niet door "stomme" simpele dingen uit de tent lokken. Je moet wel
iets doen waar hij echt werk van moet maken en waar hij bij moet
nadenken....Daarnaast lijkt hij graag jacht spelletjes te doen (en is
ontzettend snel met zijn klauwen) waarbij de "prooi" niet te simpel voor
zijn neus gehouden moet worden. Nee samen spelen vraagt vooral geduld,
moeilijkere niveaus en oplettendheid, anders komt hij echt niet in
beweging.
Verder begin ik te merken dat hij zich aan me gaat
hechten. Zo komt hij me meteen uitgebreid begroeten als ik binnen kom en
maakt daar ook brrrt geluidjes bij. Eten is een ding
wat hij ontzettend belangrijk vind en zal je meteen richting zijn
voerbakje begeleiden bij binnenkomst...en dan niet zijn brokjes bakje
die altijd gevuld staat nee dat andere bakje waar lekker eten in moet
zitten als het aan hem ligt. Ik hoor steeds meer zichzelf wassen nu zijn
vacht steeds beter word en daar kan hij lekker van de snurkgeluidjes
bij maken. Zijn vacht kammen gaat goed al zal ik nooit alles eruit krijgen...Ik vrees dus dat het scheren moet gaan worden willen we hem weer in een goede vachtconditie krijgen zonder pijnlijke vervilte stukken en knopen. Hij slaapt elke avond in zijn bench of naast me op de grond. Het
bed vind hij denk ik te warm. Ik ben heel lang bezig
geweest met verschillende klanktonen, lettergrepen, woorden, e.d. tegen
hem te zeggen om te kijken of hij op iets specifieks reageert maar
helaas viel meneertje gewoon inslaap of keek hij me aan of ik gek
geworden was....Dus geen echte reactie van herkenning. Ook niet op
woorden zoals eten, buiten, binnen, slapen, poepen, plassen, dingen die
je zou verwachten dat hij gehoord moet hebben in het dagelijkse
huiskatten leven. 1 ding waar hij meteen voor uit zijn bench
sprong...was toen ik een zakje mini marsjes openmaakte uit een
kerstpakket, niet op het geluid van de plastic om het marsje waar de meeste alert van worden maar op het
geluid van het wat stevige zakje...waarschijnlijk heeft er eten in zo'n
type zakje gezeten wat je open moet trekken en geen trek strip of
hersluitbare rand heeft.
Kortom:
Ik zie steeds meer van Prins Pluimke en zijn gedrag/gewoontes.
Bij nieuwe dingen is hij echt niet van het aanvallen maar heel
rustig en beheerst kijken of het wel veilig is.....Ik heb nog wat foto's van de knappe Prins Pluimke nu even met een andere
achtergrond whahah veranderd zijn blik niet? Hebben we toch een ander
plaatje hihi....
De pluimpjes tussen zijn achterpoot tenen...
Achter zijn oren zitten nog wat flinke knopen...
Dat was het voor nu weer even aan foto's van Prins Pluimke....
De volgende keer weer meer over deze opvangers maar natuurlijk ook over Mats, Ona en Ola, Pretty, Abby en Mamsje! Want die vergeten we natuurlijk niet hoor!
Pluimke is een jonge kater van ongeveer
1,5 jaar oud. Al sinds ruim een half jaar had Pluimke zich aangesloten
bij een zwerfkolonie die gevoerd wordt via st. Kattekop.
Eerst werd nog aangenomen dat deze prachtige sociale jongen, lekker van
2 walletjes wilde snoepen en 's avonds weer thuis bij de verwarming zou
ploffen. Maar naar mate hij trouw bleef komen en zijn vacht er steeds
slechter uit begon te zien, vol klitten, knopen en wat voor ellende je
nog meer kan verwachten bij een langeharig kat die een zwervers bestaan
leid, werd de hoop dat Pluimke een thuis had steeds kleiner. Nu het
winter is, of in elk geval wat erop moet lijken, werd het tijd om
Pluimke van de straat te gaan halen en goed na te kijken. Hij staat niet
als vermist opgegeven en ook hebben we geen chip gevonden. Daarom is er
opvang gezocht voor hem.
Inmiddels is hij al een paar dagen bij ons in de opvang en blijkt maar weer eens hoe mensen hun dier
op straat zetten als oud vuil. Pluimke is echt heel erg lief en doet het
uitstekend.
Hij heet Pluimke zoals de oude mevrouw van 86 jaar die hem verzorgt heeft tijdens zijn zwervers bestaan genoemd heeft.
Renee van st. Kattekop en ik hadden afgesproken bij mijn dierenarts zodat we hem konden
overdragen en Pluimke meteen nagekeken kon worden.
(stervens druk en ik
was blij dat ik er al op tijd zat).
Net toen we aan de beurt
waren en Pluimke uit de reismand hadden kwam er een spoed gevalletje
tussen (een helaas al doden hond met huilende mensen) Dus Pluimke maar
even terug in de box gezet.Daarna lekker uitgebreid verder met Pluimke
(ach laat die mensen na ons maar lekker wachten )
Nou
Pluimke is een echte kater, een paar flinke ballen en stinkt een uur in
de wind, helemaal gezond verklaard ingeënt en gechipt! Schimmeltest
vond mijn dierenarts nu niet nodig, hij zag er goed uit, is goed op
leeftijd, niet verzwakt dus ik moest me niet zo druk maken.
Mijn dierenarts heeft meteen het grootste geklonterde vuil uit zijn
staart geknipt en ook meteen zijn nagels mee geknipt zodat ik hem
makkelijker kan kammen. Er is ook wat tandsteen verwijderd en hij heeft een
geboortedatum gekregen van 10-juni-2010 (anderhalf jaar dus) Gezien het
standsteen verwacht mijn dierenarts dat hij rond die leeftijd zit. Ook
even op de weegschaal (met box want we dachten er een beetje laat aan
dat het ook wel handig is om zijn gewicht te weten hihi) Hij zat min de
box rond de 5 kilo tot 5,2 kilo. Mooi gewicht dus vind ik. Pluimke is
ook niet echt belachelijk groot maar zou wel wat voller mogen zijn. Maar gezien Prins Pluimke een Noorse Boskat is of Noorse Boskat groeit nog zeker een jaartje door. En hij moet nog gecastreerd worden en ook dat zal hem voller gaan maken. Tijdens de castratie zal gekeken gaan worden hoe we
hem kunnen verlossen van de grote klonters in zijn vacht of dat het toch
scheren gaat worden.
Een goed eerste resultaat voor Pluimke toch
Pluimke
was erg lief tijdens het onderzoek en nare prikken. Tandsteen
verwijderen, chip inbrengen en nagels knippen lijken alleen niet zijn
hobby te zijn maar ondanks dat zijn we er allemaal zonder kleerscheuren
vanaf gekomen en bleef het bij dreigend grommen.
Een dikke Pluim voor Pluimke dus!
Nu mag hij lekker aan het bijkomen van zijn avontuur...zo loopt je buiten
in de regen en harde wind zo lig je lekker binnen met alle gemakken om
je heen. (vooral het eten is belangrijk). In totaal heeft Pluimke nu 1 geblazen naar me...mijn fout want ik
ging ook wel iets te ver (ja je moet nog even van mijn buikknopen
afblijven ja!) Onder zijn bekkie kriebelen vinden hij heerlijk en draait
dan helemaal bij met zij koppie, maar helaas zitten er echt mega knopen
direct onder zijn kin waar de kraag begint...dit vind hij dan weer niet
fijn....
nog een punt wat giga opvalt is dat onze Pluimke echt mega scheel
kijkt....Briljant! Dat maakt hem helemaal onnozel om aan te kijken, je weet
gewoon niet welk oog nou goed staat whaha.
Tot nu toe is het een lekker rustig ventje die zich makkelijk lijkt te
ontspannen...
Het zijn broer en zus van ongeveer 7,5 week oud. Ik heb ze de geboortedatum gegeven van 22-okt-2011. Beide maken een gezonde indruk en zijn prachtig om te zien. Ze moeten uiteraard nog een beetje wennen en bijkomen maar alles wijst erop dat het 2 boefjes zijn.
Ze hebben net wat geslapen en daarna heerlijk wat gegeten. Alles lijkt prima te gaan met ze.
Het katertje woog bij binnenkomst 840 gram en is daarmee best een flinke. Zijn zusje woog 729 gram en is weer aan de kleine kant.
Het katertje is een red point mannetje met blauwe oogjes en een wit puntje op zijn staart. Daarnaast zou het kunnen zijn dat dit mooie ventje lange haartjes gaat krijgen.
Het poesje is of een seal/blue tabby point met wit of een verdund tortie tabby point met wit. Dit is helaas met het slechte kunstlicht minder goed te zien. Zij blijft naar alle waarschijnlijkheid kortharig.
Ik ben druk aan het nadenken over namen voor ze maar als je puur op de kleur en de tijd van jaar af moet gaan zou je zeggen dat het katertje Rudolph moet gaan heten...(rudolph the red nosed reindeer). Maar ik vind die naam niet bij hem passen...jullie wel? Ik moet er nog even over nadenken hoor....dus de namen komen eraan.
Dan even naar onze kleine mannetje Puk.
Daar gaat het fantastisch mee. Het is echt zo'n heerlijk kereltje.
Volgende week mag hij alweer zijn 2de inenting gaan krijgen en daarna wil ik hem gaan plaatsen.
Ik heb hem bewust nog even wat extra tijd gegeven om goed aan te kunnen sterken en zeker te weten dat de groei die hij maakt ook goed door zet.
Maar alles wijst erop dat Puk zijn verleden achter zich heeft gelaten en volle goede moed in de toekomst staat. Puk loopt hier tussen alle "grote" katten en Lex door en hij vind het allemaal geweldig.
Het is zo'n stoer, brutaal, speels en lief (B)engeltje. Alles gaat dus heel goed met hem.
Ook willen we nog even zeggen dat Ola, Ona, Mats, Pretty, Mamsje en Abby nog steeds hun gouden mandje zoeken.
Er is wel met enige regelmaat interesse (en dan met name voor Pretty) maar elke keer als ik denk dit zijn de mensen voor ze is er wel iets waarom het niet komt tot een bezichtiging. Pretty en Abby zouden samen geplaatst worden maar helaas toen het puntje bij paaltje kwam hebben de mensen niets meer laten horen.
Boven is Abby, onder is Pretty
Dus mocht er iemand zijn die 1 of meerdere van deze ontzettende lieverds een gouden mandje wilt geven of mensen weet die misschien interesse zouden kunnen hebben dan horen wij dat heel graag.
Onder is Mamsje
Als er een paar het verdienen zijn het deze schatten.
Nou het is weer een hele log geworden en het was lang geleden dat wij wat geschreven hadden (internet problemen met o.a. punt), dat ik waarschijnlijk nog lang niet alles vertelt heb maar ik beloof jullie weer goed op de hoogte te houden!
Liefs van ons allemaal
Vandaag 24-11-2011 was een geweldige (lange) dag met een super geweldig eind resultaat.
vandaag was het namelijk de nationale vakdag fondsenwerving waar wij als vereniging voor uigenodigd waren. Dat was dus al vroeg vertrekken naar het Feijenoord stadion de Kuip in Rotterdam waar het georganiseerd werd.
Gisterenavond heb ik samen met mijn moeder die ook mee ging goed het aanbod doorgelezen en een plan gemaakt bij welke sprekers en onderdelen we graag wilde gaan luisteren. Een groot aanbod waar we soms moesten kiezen tussen interessante onderwerpen. Helaas bleek alleen bij aankomst dat het merendeel al vol zat (je moest s'morgens los inschrijven per spreker) en wij waren dus ondanks dat we er al op tijd waren nog te laat voor veel interessante lezingen/ presentaties. Op zich niet getreurd want er waren ook veel congressen en sprekers waar wel plaats was (als je op tijd in de zaal was want bij sommig zat de zaal echt stamp vol en stonden mensen tot achter in de zaal tegen muur geplakt) We hebben ons dus zeker wel kunnen vermaken. Daarnaast was er 1 verdieping vol met stands (rond de 80 ongeveer) waar ook veel informatie te verkrijgen was. Waar wij ons toch wel heel erg klein voelde tussen alle grote organisaties en stichtingen. Gelukkig waren er ook wel een aantal stands die zich juist op de doelgroepen gericht waren zoals die van ons, we hebben dus na wat zoeken zeker wel handige tips gekregen en mogelijk ook wat samenwerking.
(we hebben ook een glimp gezien van de selectie en trainer van Feijenoord)
De uitnodiging hebben wij gratis aangeboden gekregen in incl een lunch bij een geld donatie waar al eerder overgeschreven is hier op mijn puntje en ook zij waren goed aanwezig. Aan het eind van de dag was er dan ook nog een besloten bijeenkomst voor de beneficianten (mensen die alleen via hun een donatie hebben ontvangen) Ze beloofde dat het een feestelijk einde zou worden van de dag. Nou en daar was niets aan gelogen, want we hebben allemaal ( de organisaties en stichtingen die ook echt aanwezig waren) een geweldige cheque mogen ontvangen. Helaas bleken ook een aantal van de organisaties niet aanwezig te zijn of waren al eerder naar huis gegaan en zijn dus helaas de cheque misgelopen.
Maar wij niet hoor!
Naast dat het dus een leerzame, leuke en gezellig dag was hebben we "gewoon" een cheque gekregen voor de vereniging als extra donatie!
Elke organisatie kreeg het zelfde bedrag groot of klein of je je nou voor kittens inzet, konijnen, paarden, ezels, vogels, reptielen enz het maakte niets uit, mocht je bij die bijeenkomst zijn en was je ook echt aanwezig, dan hoorde je erbij, er is geen onderscheid gemaakt, iedereen was echt even helemaal gelijk.
(foto is wat ver weg, anders paste het stadion erbij op)
Gisteren was het dan zo ver voor Abby, Mamsje, Ona en Ola.
Hun sterilisatie stond gepland. Na een nacht nuchter blijven wat ze al erg vervelend vonden en kon ik ze s'middags naar de dierenarts brengen voor hun sterilisatie.
Voor de andere katten was het wel even genieten van de rust.
Een paar uurtjes later kon ik alle 4 de dametjes weer ophalen.
De operaties waren alle 4 goed gegaan en de meiden mochten lekker mee naar huis. Bij de dierenarts waar ik ze laat steriliseren/castreren krijg ik ze overal het algemeen nog behoorlijk versuft mee. Ze worden onder narcose al terug gelegd in de vervoersbox en krijgen een prikje die ze uit de narcose moet halen. Daarna kan ik ze halen. Ze liggen dus nog helemaal bij te komen, iets wat ik zelf altijd wel een beetje spannend vind. Ze kijken (als ze hun ogen al open doen) een beetje versuft rond met nog van die lege ogen. Ze zien naar mijn idee nog niets dan misschien wat schimmen en reageren vooral op mijn stem. Dit duurt ook nooit langer dan een paar tellen en dan zijn ze weer vertrokken. Bij thuiskomst mogen ze dus ook nog even niet uit de vervoersbox want ze kunnen nog niet eens opstaan.Daarnaast kunnen katten in dit stadium soms agressief zijn omdat ze geen besef hebben wat er gebeurt en daardoor in paniek raken. Een kleine veilige vervoersbox is voor ze dan vaak ook de meeste rustige en paniek vriendelijke optie.
Lekker met zijn alle om de verwarming heen
Pas na een aantal uur hier thuis te zijn (en ik die elk half uurtje alles kom controleren) mogen ze als ze kunnen staan de vervoersbox uit en een eigen plekje zoeken waar ze verder de roes uit willen slapen. Ze delen nu met zijn 4tjes even een eigen kamer. Zo hebben ze geen last van hyperende andere katten die vanalles van ze willen en kunnen ze rustig verder bij komen. Meestal wordt er dan ook meteen ook een grote plas op de bak gedaan.
Ola kiest een lekker mandje uit waar ze weer lekker in slaap valt
Abby wilde liever iets verder van de verwarming af liggen en besloot op een lekker voorverwarmd kleedje te gaan liggen.
Ook Mamsje vond een mandje wel fijn om haar roes in uit te slapen.
Ona was wat onrustig en leek ook wel wat pijn te hebben. Ze ging ergens liggen, stond weer op en ging weer ergens anders liggen. Zo heeft ze de hele kamer gehad. Ze heeft ook op mijn schoot gelegen maar dat vond ik niet zo'n goed idee aangezien ik 4 poezen heb die ik in de gaten moet kunnen houden. Ona miauwde ook regelmatig dat haar buikje pijnlijk was, ze moest gewoon een lekker rustig plekje zoeken.
Uit eindelijk is ze zlfs helemaal in de krabpaal geklommen wat ik nog al spannend vond en blij was dat ik daar juist het kleedje had weg gehaald. Want ze trekt zich overal aan op. Met het losse kleedje zou ze dus weer naar beneden kunnen vallen.
Toch leek haar plekje te gaan worden...
Alle dekens en de kamer waren voor verwarmd. De kamer was 23 graden dus lekker aangenaam als je net geopereerd bent.
Vanmorgen ging het al wat beter met ze ook al zijn ze op Ona na nog steeds vooral aan het slapen.Ona is ook vandaag nog wat onrustig en lijkt nog steeds wel wat last te hebben van de operatie. Ze schuifelt nog steeds van plekje naar plekje en dutje her en der even in.
Abby lijkt zich niet zo druk te maken en slaapt heerlijk op haar rug in het tonnetje. (op haar rug liggen doet ze sowieso vaak als ze ligt te luieren, dus voor haar een hele natuurlijke houding)
En zo "gek" ziet dat eruit.
Wat een heerlijke meid is die Abby toch.
Ola heeft nog steeds een lekker mandje voor zichzelf.
Maar ze ligt al een stuk beter bij (gisteren lag ze steeds als een rolmopsje op haar platte kant van haar hoofd) Nu ligt ze lekker ontspannen te rusten.
Mamsje ligt lekker op de krabpaal bodem waar ze normaal gesproken ook graag ligt.
En ook mamsje kijkt alweer een stuk beter uit haar oogjes. Het was zo schattig gisteren. Want pretty mag nu niet ze komen maar zat aan de andere kant van de deur te miauwen naar ze. En mamsje zo moe en versuft ze ook was begon meteen te spinnen toen ze Pretty hoorde. Ik heb Pretty wel even laten kijken maar ook weer weggehaald toen ze haar mama en oma gedag had gezegd en weer wilde gaan spelen.
Ona heeft nu even dit mandje opgezocht en is zichzelf maar eens gaan wassen.
Het lijkt allemaal dus goed te gaan met de 4 dametjes.
dat ik die hier nog niet gedeeld had.....helemaal vergeten ook hier te plaatsen.....dus ja het wordt een hele lange log zo maar dat moet dan maar voor een keertje whahaha...dat gebeurt me nooit whaha....Deze foto's zijn van 3 weken geleden....
....Tot snel weer allemaal
Inmiddels gaat het weer helemaal goed met Pluimke
)
)
Tot zover weer de update
Ola kiest een lekker mandje uit waar ze weer lekker in slaap valt
Toch leek haar plekje te gaan worden...
